O gorsecie po raz pierwszy.

Otóż, dzisiaj zupełnie inaczej (ale spoko spoko, obrazki też będą:)...o gorsetach słów kilka, tak w ramach recenzji/opisu mojego ulubionego ostatnimi czasu gorsetu od Rebel Madness, który mam już rok, i czuję się w pełni kompetentna, by napisać o nim kilka słów.
Ale najpierw, kilka słów wstępnie o gorsetach jako takich- wprawdzie wiedzy wybitnej nie mam w temacie, ale staram się ją poszerzać i w miarę możliwości zmieniać dziwne myślenie o nich, które chyba jest popłuczyną po propagandzie sufrażystek, która nie wiedzieć czemu, tyle lat przetrwała.
Otóż, nie, gorsety nie powinny boleć. Nie jest prawdą, że jak chcesz być piękna, musisz cierpieć.  Ból wywołuje tylko i wyłącznie źle dobrany gorset. A przyczyny tego są różne, i nie ma się co rozwodzić, w każdym razie- jeśli boli, to nie "tak ma być", tylko coś jest mocno nie-halo.
W gorsecie da się oddychać :) Głównie dlatego, ze w talii nie ma płuc :) Jeśli oddychanie sprawia problem, to też nie jest to normalne i być tak nie może.
Nie, gorsety nie są tylko na chudych, albo tylko na grubych- bo słyszałam dwie wersje, że TYLKO na chudych leży dobrze, albo że TYLKO grubym jest potrzebny. Otóż, gorsety są dla każdego typu figury :) Trzeba je tylko świadomie dobierać, i każda kobieta ma szansę wyglądać dobrze i czuć się w porządku.

To tak tytułem wstępu, trochę żeby nie czytać potem komentarzy w stylu "jak ty w tym oddychasz"....oddycham, żyję, jeżdżę tak na koncerty, zloty, bez problemu wsiadam na byka, wygrywam wyścigi drezyn, jem, piję, bawię się :)Akurat jestem szczęśliwą posiadaczką bardzo kompresowalnej talii i nie muszę uprawiać waist trainingu, żeby redukcja z marszu była dość spora- zasadniczo jest to jedyne, co w sobie lubię, natura w czymś musiała mi oddać za nos w kształcie klamki od zakrystii i nibynóżki :P

Ogólnie- gdyby ktoś szukał dokładnych porad, jak się zmierzyć, na co zwracać uwagę przy szukaniu wymarzonego gorsetu, jaki model będzie idealny na daną figurę- polecam stronę The Corset Addict.

A teraz o moim Rebelu...pierwsza recenzja gorsetu ever, w moim życiu, więc proszę o łagodny wymiar kary i nieciskanie gromów.

Gorset, którego jestem szczęśliwą posiadaczką, to model Classic Satin, chwilowo niedostępny, ale sądzę, ze inne gorsety Rebela nie ustępują mu w jakości zupełnie.

źródło- www.rebelmadness.pl  foto :Kuba Staniecki , modelka : Juliett Calladhan

No to zacznę może od standardowego opisu (tak, jest na stronie produktu, więc tylko tak z grubsza, wyczerpujący opis znajdziecie na stronie Rebela). Otóż, underbust, wierzchnia warstwa to satyna, spodnia to drelich. Gorset ma underbusk, waist tape, jest usztywniany czternastoma stalowymi, spiralnymi fiszbinami (tylko takie nadają się do gorsetów mających gwarantować dużą redukcję w talii i trwałość - fiszbiny plastikowe bardzo się odkształcają i w najlepszym wypadku mogą podkreślić naturalne wcięcie, fiszbiny akrylowe są mocniejsze i na pewno lepiej modelują, natomiast też nie są przeznaczone do bardzo drastycznego modelowania, natomiast stalowe płaskie...są płaskie, więc ciężko jest nimi osiągnąć jakikolwiek sensowny efekt- ja osiągnęłam tylko poobdzieraną skórę :)). Przy busku i wiązaniu znajdują się fiszbiny płaskie, które ułatwiają prawidłowe wiązanie, stabilizują całość i zapobiegają wyginaniu się zapięcia.

Gorset trafił w moje łapska rok temu, chyba w Październiku. Od tamtej pory miałam go na sobie naprawdę wiele razy, nie oszczędzałam i mogę powiedzieć, ze zniósł to wszystko wyjątkowo dobrze:) Jedyną usterką było to, że jedna fiszbina przy wiązaniu wylazła dołem- naprawiłam w 10 sekund. Poza tym, nie mam mu nic do zarzucenia.
Oczka wiązania wbite są tak solidnie, że żadne nawet się nie obluzowało. Busk nie wygiął się ani trochę, materiał nigdzie nie jest przetarty czy zniszczony, nie pruje się w żadnym miejscu. Przy cenie gorsetu- 135 zł, jest to aż dziwne:) Więc proszę, nie dajcie sobie wmówić, że dobrze wykonany, solidny gorset na lata musi być strasznie drogi- nie musi, w tym wypadku cena jest niska, a jakość naprawdę przednia.

Dlaczego pisze ten post po roku, ktoś spyta? Bo po pierwsze, nigdy nie myślałam, ze na blogu napiszę cokolwiek o gorsecie:) Po drugie, bo pisanie w stanie zachwytu, bo rozpakowałam, i cudo, jak dla mnie nie jest miarodajne. Za to po roku mogę stwierdzić, jak gorset zachowuje się przy dłuższym użytkowaniu, co wychodzi na plus, co na minus, jak sie trzyma i ogólnie....oraz pokazać, że to, jak wyglądamy, zakładając gorset po raz pierwszy, to nie jest efekt końcowy :). Istnieje takie zjawisko jak sezonowanie- to proces, w którym gorset dopasowuje się do ciała, a ciało do gorsetu. Mój gorset przez mniej więcej 4-5 miesięcy układał się tak, żeby dopasować się do mojego ciała, i trochę żałuję, że przez ostatnie kilka miesięcy dużo schudłam, bo niestety jest teraz za duży....

Tak zmieniła się redukcja na przestrzeni kilku miesięcy- widać, że gorset dopasował się do mojej klatki piersiowej, ba,nawet do tego stopnia, że widać asymetrię żeber (z jednej strony się połamałam, i teraz troszkę wystają:P). Dlatego proszę- nie wiążcie się za pierwszym razem na pełnej k****, ile fabryka dała, byle się dowiązać do końca, to nie na tym polega. Zresztą, po wszelkie porady, jak nosić, wiązać, dopasować, gdzie kupić, jaki model- odsyłam też na bloga Koseatry, w całości poświęconego tej części garderoby, tam znajdziecie wszelkie porady, ja sama nie jestem ekspertem, więc zrzucę to na kogoś bardziej ogarniętego w temacie:)

Właśnie, na zdjęciu widać, poza nadobnymi szafkami oraz moją niewyjściową resztą garderoby również to, że gorset w obu wypadkach jest założony trochę inaczej. Otóż, niestety standardowe gorsety szyte masowo w 99% są na mnie za krótkie, jeśli nie jest to longline. Jestem dość wysoka, plus mam bardzo długi tułów (stąd możliwość redukcji talii bez problemów i pracy nad tym), gorset ma długość ok 28-29 cm , u mnie od podbiuścia do kości biodrowej jest 35 cm. Dlatego gorset nie zaczyna się u mnie na linii tuż pod biustem, a sporo poniżej, na tym zdjęciu widać to lepiej:

...i powiem szczerze, ze bardzo mi to odpowiada:) przede wszystkim mniej krępuje ruchy...chociaż ma to i minus,  kilkanaście kilo temu robiły mi się bardzo niefajne buły nad krawędzią górną, zwłaszcza na plecach. Teraz gorset jest za duży, więc nie wiem, jak leżałby w odpowiednim rozmiarze, ale sądzę, ze o niebo lepiej, bo kochanego ciałka nie mam już w tak dużej ilości :)
Tak wygląda teraz, najbardziej aktualne foto...może nie rzuca się w oczy, że jest za duży, ale spokojnie mogę włożyć pod niego rękę. Mimo to nadal ładnie modeluje:)

I...to tyle chyba:) Nie wiem, co by wypadało jeszcze napisać, nie mam zdjęć stylizacji, żeby się lansnąć jakoś bardziej, więc....obiedcane obrazki, tym razem z gorsetami w roli...znaczącej :)

 gorset na tym obrazku to Rebelowy model Red Queen...nie był dostępny w moim rozmiarze, czerwonego niecierpię, więc chociaż go sobie narysowałam :)

 sci-fi inspiracje, czyli gorsetopodobny twór na królowej Borg - tak, wiem, sama istota Borg dość mocno przeszkadza w posiadaniu przez nich królowej, ale coś na ten kształt mieli, więc dałam sie ponieść:)

 w sumie, szkic dla przetestowania moich mozliwości komponowania na zadany temat (tutaj- złodziejka:)) w bardzo ograniczonej palecie barw

 Na Halloween też musiał być gorset, tym razem umownie pod ubraniem:)

I coś elfiego...pokrzywione jak nieszczęście:)



A niedługo mam nadzieję zdradzić kilka szczegółów moich gorsetowych współprac...póki co, cisza i tajemnica :)

Troche zmian

 Wstałam dzisiaj, i pomyślałam- dawno mnie tu nie było. Przy okazji pomyślałam też o drobnych zmianach, jako że czasu za wiele nie mam, i z okazji nadmiaru twórczości, muszę jakoś to wszystko usystematyzować, no i wpadłam na to, że notki krótsze i jakoś bardziej tematycznie, a nie syf malaria, gęsty grzebień. Zwłaszcza, ze jestem osobą, która ma tendencję do robienia serii- jak pomysł fajny, to czemu go nie ograć do porzygu?:)
Ok, dzisiaj więc- seria historyczna. Z lekką wariacją.

Otóż- pomysł rysowania kostiumów historycznych zrodził się jakoś przy okazji czytania/oglądania filmów o historycznych gorsetach. Bardzo lubię historię, m.in. historię ubioru, w ogóle chętnie pobiegałabym w krynolinach, historycznych gorsetach i takich tam. Przy praktykach w teatrze kilka lat temu miałam okazję wymacać i poprzymierzać trochę kostiumów, kilka projektować, przypomniało mi się no i pomyślałam, ze narysuję jakieś cuda- przy okazji przypomnę sobie też historię powszechną:)
A żeby za wesoło nie było- bo rysowanie samych kostiumów jednak nie jest jakoś wybitnie odkrywcze, uznałam, że połączę to z ulubionymi/znanymi postaciami historycznymi, które miały coś do powiedzenia:) No i nawiązanie do moich ulubionych horrorowych motywów być musiało, bo bez tego ani rusz.
Takim sposobem powstała seria ZDEKAPITOWANYCH POSTACI HISTORYCZNYCH :)

Zaczęło się od Anny Boleyn, w ogóle angielskich monarchów będzie chyba najwięcej, jakoś tak ...cóż, mniej więcej dwa lata temu przechodziłam poważną fascynację Tudorami i Stuartami, oglądałam filmy, seriale, naczytałam się masę rzeczy, połowy nie pamiętam...no ale :)
Anna Boleyn, kobieta, przez którą Henryk VIII wyrzekł się zwierzchnictwa papieża, stworzył własny odłam religijny, wszystko po to, żeby się z nią ożenić. Trochę się za nią nabiegał, jako że Anna nie była durną dziunią i nie chciała być tylko kochanką króla, jak jej siostra:) No ale, Henryk zbyt stały w uczuciach nie był, więc jak mu małżonka przestała być potrzebna, w ramach rozwodu zastosował dekapitację. Taki farfocel z niego był.
A, data urodzenia tej pani nie jest jednoznaczna, historycy uważają, ze to albo 1501, albo 1507. Wybrałam jedną, bo dwie wyglądałyby głupio:)

 Drugi był pan Robespierre, trochę ze względu na to, że bardzo nieczęsto rysuję panów, trochę dlatego, że to też jedna z postaci, którą podziwiam za jaja:) Jedna z najważniejszych postaci Rewolucji Francuskiej, gdyby nasi politycy byli w 50% tak uczciwi, to...wiadomo:)
Ale  rewolucja pożera własne dzieci, więc nieprzekupny Robespierre skończył na gilotynie.

Maria Stuart to zdecydowanie moja ulubiona postać w historii wysp Brytyjskich, jaja miała większe niż połowa ówczesnych monarchów. Królowa Szkotów, Francji, następczyni tronu Anglii - nie mieli wtedy za wiele męskich potomków, a wiadomo, jak to jest jak sie baby biorą za rządzenie- zwłaszcza jak są dwie, a Elżbieta Tudor zdecydowanie do miękkich nie należała.  Wszyscy wiedzą, jak się skończyło- spiski, więzienie, w końcu dekapitacja.
Z ciekawostek- Maria nie była tylko piękna (nie taka jak na portretach podobno:)), wykształcona, twarda i piekielnie inteligentna.  Według źródeł, była z niej niezła ciotka cięta riposta, a poza tym...miała ponad 180 cm wzrostu. Jak na ówczesne warunki, musiała być olbrzymką, nawet teraz panie tego wzrostu to nie takie małe ziemniaczki:)

Za Marią Antoniną z kolei nie przepadam - w zasadzie tylko dziunia na wysokim stołku, na który wsiadła tylko ze względu na pochodzenie ( jej rodzice to cesarz Franciszek Lotaryński i Maria Teresa Habsburg- swoją drogą namiętnie łączyli dwie dynastie, płodząc piętnaścioro dzieci...) i zabiegi mamusi z przerostem ambicji. W przeciwieństwie do Marii Stuart- ani ona wykształcona, ani jakaś szczególnie wybitna, popychle i tyle. W zasadzie narysowałam ją głównie z okazji pięknego stroju, miałam ochotę na suknię na pełnym wypasie:)
A, i wiem- tekst o ciastkach jest tak średnio poparty dowodami i podobno nigdy nic takiego nie powiedziała. Ale że jak napisałam- raczej nie słynęła z wybitnej myśli filozoficznej, nie bardzo było się do czego odwołać :)

No i szkic, na kolorowanie doczeka się niebawem. Karol I , król Anglii, pierwszy obalony i ścięty przez poddanych. Cóż, patrząc na jego rządy, skłonność do tyranii i absolutyzmu- nic dziwnego, że za nim nie przepadali. A niedługo po ścięciu - nagle stosunek poddanych zmienił się o 180 stopni- obecnie Karol jest jednym ze świętych męczenników kościoła anglikańskiego:) Acha - nie ma dat, więc napiszę tylko, że urodził się w 1625, a zmarł w 1649....po jego śmierci  Anglia została ogłoszona republiką, później szefował w niej lord protektor Cromwell, w końcu dopiero w 1660 przywrócono monarchię, w dodatku parlamentarną, Anglia pożegnała się na zawsze z absolutyzmem. Taki myk :)




Z serii historycznej...na pewno będzie Elżbieta Bawarska, głównie z racji uwielbienia dla jej sukien, no i dekapitacja się zużyła, pora na inne widowiskowe sposoby zejścia z tego świata:) W ogóle- jak ktoś ma pomysł, poproszę się wpisywać w komentarzach :)


No i wisienka na torcie, moja najulubieńsza postać historyczna ever, która odpowiada za moją historyczną korbę, uwielbienie dla historii okolic Węgier i Rumunii, wojen z osmanami i generalnie za bardzo wiele jest odpowiedzialna. Np za pracę magisterską, bo to o nim ją pisałam:) Panie i Panowie, Wladislaus Dragwlya, hospodar Wołoski, syn Smoka, postrach Turków Osmańskich, Vlad Palownik, kształcony na janczara, obeznany z wieloma strategiami wojskowymi, wykształcony ponad europejskie normy, jako że wychowywany był na dworze sułtana Mahmuda II, trzymał Turków za mordy jak i swoich poddanych. Niestety, był zbyt mądry, sprawiedliwy i stanowczy, żeby długo porządzić. Ogólnie, na jego temat mogłabym gadać i gadać, ale nie zanudzam już i zostawiam z portretem. Ołówek i kolor na komputerze. Wiem, jest przystojniejszy niż na porstretach z epoki, nic nie poradzę:)

A przy okazji-wrzucam jeszcze moje, niedawno zrobione, krok po kroku. Starałam się jakoś zapisać mój proces malowania- ust, oka i całego obrazka, może komuś się to na coś przyda:)

30 day drawing challange i LIEBSTER kolejny raz :)

Myślałam, że będzie szybciej, ale jakoś tak rozwlekło mi się w czasie zbieranie do notki- jak zwykle, wolę przecież malować, niż pisać.
Więc dzisiaj tak raczej króciutko, mój 30 dniowy challange rysunkowy oraz odpowiedzi na pytania Liebsterowe, od jednego z moich ulubionych blogów - Mamy w Glanach , dla którego miałam też przyjemność stworzyć nagłówek :)

Ok, czyli challange najpierw- otóż, załozyłam sobie, niesiona falą challengy robionych przez innych artystów, że też postaram się codziennie robić jedną pracę na dany temat- dodatkowo ograniczając się do max 30 minut. Niestety, nie zrobiłam wszystkich prac, przewidzianych na 30 dni, ale mam plan skończyć- kiedyś, słowo klucz :)

Dzień pierwszy - narysuj siebie

 Dzień drugi- narysuj dowolną część ciała

 Dzień trzeci- narysuj to, czego w sobie nie lubisz
(nie lubię mojego robaczywego wnętrza- wina dnia najwidoczniej:))

 Dzień czwarty- narysuj swój sen (moje sny to spokojnie temat na twórczość do końca życia :))

 Dzień piąty - jak dzisiaj wygladasz? (tak, noszę czapkę po domu czasami :))

 Dzień szósty - narysuj coś na czarnym tle (tutaj trochę dłużej niż pół godziny wyszło, ale się wkręciłam :))

 Dzień siódmy- ulubiony cytat. Ssę, jeśli o typografii mowa

Dzień ósmy- czerń, biel i czerwień

Dzień dziewiąty - co nosisz w torebce
Akurat jechałam wtedy do kumpla na parapetówkę- Poznań zniszczył mi wątrobę:)

Dzień dziesiąty - bazgroły- tym razem zapis bardzo nocnego powrotu z Poznania do Łodzi - były przygody, walka na katany w przedziale dla obsługi, granie i śpiewanie, do domu dotarliśmy o 2 w nocy, więc jeszcze usiadłam i pokolorowałam :)

Dzień jedenasty - obecny stan uczuciowy. Jak to na kacu, smutek i weltschmerz :)

Dzień dwunasty- ulubiona potrawa

Dzień piętnasty (tak, dwa opuściłam, bo prace były wybitnie słabe:)) - ulubiona postać z filmu/serialu. Jestem wierna moim fascynacjom młodości- Spock <3

Dzień szesnasty- za czym tęsknisz? Nie myślałam, że kiedyś to napiszę, ale za czasami studiów, rysowaniem milion razy tego samego na przebitkach, malowaniem celuloidu, uczeniem się o kamerach....dredy też fajnie byłoby mieć :)

Dzień siedemnasty - ulubiona bajka z dzieciństwa. Ktoś zgadnie, jaka?:)

Dzień osiemnasty - Twoje marzenie

Dzień dziewiętnasty - Ty za 30 lat :D

 Dzień dwudziesty - skończ stary rysunek

Dzień dwudziesty pierwszy- czego teraz potrzebujesz

Dzień dwudziesty drugi - Gdybyś mogłą być kimkolwiek, kim byś była? Może mało to widać po samej pracy, ale zombie hunterem :)

Dzień dwudziesty trzeci- jak ci minął dzień?

Niestety, na tym się skończyło - 23 to jakaś moja szczęśliwa liczba chyba:) Mam nadzieję, że kiedyś skończę czelendż, chociaż zgubiłam kartkę z tematami na kolejne dni:)

Ok, a teraz po raz kolejny  Liebster Blog Awards - ogólnie nominują inni blogerzy, za "dobrą robotę". Dostałam po raz czwarty, co mnie na maksa dziwi, bo ani jakaś ze mnie blogerka, ani nic, zaniedbuję to cudo jak tylko mogę, więc bardzo mi miło, że w ogóle ktoś to czyta i jeszcze ma pozytywne odczucia:)

Tym razem nominacja od Mamy w Glanach.

1. Co sądzisz o moim blogu?

Jest jednym z moich ulubionych- sama dzieciata nie jestem, ale mam dużo znajomych rodziców- motocyklistów, muzyków rockowych, wszelkie dziwadła i freaki, wiem jak to wygląda i bardzo się cieszę, że taki blog jest - i że właśnie mnie przypadła w udziale przyjemność zaprojektowania mu nagłówka, hłe hłe:)

2. Czym ta wiosna różni się od poprzednich? A może nie różni się wcale?

hmmm, u mnie wiosna to taki okres przestoju życiowego, robi się goraco- co negatywnie odbija się na moim zdrowiu, mam bardzo niskie ciśnienie i funkcjonuję na zwolnionych obrotach. Poza tym przed latem, sezonem koncertowo-imprezowym zawsze ejst moment na nabranie sił:) Ta wiosna jest nawet nienajgorsza- głównie dlatego, że mój Luby tym razem nie wyjechał na 3 miechy do Szwecji:)

3. Ulubiona bajka z dzieciństwa.

Jest nawet powyżej ilustracja :) Więc nie zdradzę, może ktoś zgadnie. Poza tym- dla mnie, jako 7-8 letniego dzieciaka, bajkami były filmy, które ogladałam z ojcem, kiedy mama miała nocny dyżur w szpitalu- wszelkie Noce i Dni Żywych trupów, horrory niskobudżetowe puszczane po 23 w telewizji we wczesnych latach 90tych:)

4. Rzecz, którą postanowiłaś koniecznie w życiu osiągnąć, to?

Chyba osiągnąc maksimum w tym, co lubię robić- w sumie mission impoissible, im lepiej robie to co robię, tym więcej widzę braków i niedoróbek:)

5. Wilkołaki, wampiry, zombie, a może jakieś inne? Ulubiony potwór to...

ZOMBIE, to chyba aż za bardzo widoczne :P Chociaż to bohater zbiorowy, natomiast jeśli chodzi o konkretną postać- potwór żyjący naprawdę, Vlad Tepes zwany Draculą i Palownikiem. Bohater mojej pracy magisterskiej zresztą:)

6. Najpiekniejsze miejsca w Twoim regionie-pochwal się lokalną atrakcją :)

Łódź, mimo że brudna i syfna, ma naprawdę wiele ciekawych miejsc- zaczynając od wszelkich zabytków po fabrykanckich rodzinach, pałacu Poznańskiego z galerią, pięknych, eklektycznych kamienic w centrum, które obecnie są w rozsypce (bo ważniejsza była budowa fontanny pod Teatrem Wielkim, znanej jako łódzka wagina:)), kończąc na drugiej stronie medalu, czyli całej masie knajp różnego rodzaju....niestety, zupełnie nie są to moje atrakcje, bo wolę sobie w wolnym czasie iśc do lasu, albo pojechać na wieś. I za najciekawsze, najbardziej atrakcyjne miejsce regionu uważam Tum pod Łęczycą, a raczej kolegiatę romańską którą można podziwiać tamże, jeden z najlepiej zachowanych zabytków wczesnośredniowiecznych w Polsce:) Miejsce piękne, ciekawa historia :)

 żródło: http://www.genealogia.okiem.pl

 7. Najbardziej tajemnicze, intrygujące opowiadanie jakie przeczytałaś to...?

"Nigdziebądź" Neila Gaimana :)

8. Czego najbardziej brakuje Ci we współczesnym świecie?

chyba wolności i anonimowości, oraz możliwości odcięcia się od świata :)

9.Kolor przeważający w Twojej szafie?

pewnie nikogo nie zaskoczy, że to czerń:) Nie, nie jestem ultra mroczna, gotycka, mrok, zło, szatany, pentagramy- czerń jest zwyczajnie bezproblemowa, wyszczupla i na każdym wygląda dobrze, do wszystkiego pasuje...a ja nie mam czasu na jakieś wymyślne stylizacje i dobieranie sobie ciuchów:) Lubię kolorowe dodatki, oczojebny makijaż i kolor włosów, więc przynajmniej nie gryzie się to z niczym:)
Poza tym kocham fiolety i fuksje, mam też trochę takich akcentów w szafie. Powoli pojawiają się też nowe wzory i kolory - biel i panterka- nie tylko, jak mój pręgus wlezie do szafy:)

 Najnowszy nabytek - spódnica od Greta Vintage Store, polecam bardzo, szyta na miarę, leży jak widać <3

No i getry w sudoku od Black Garden - nie spodziewałabym się, że je polubię :)

10. Utwór, melodia, piosenka, która doprowadza Cię do łez.

Niezmiennie od wielu lat zaczynam ryczeć, jak tylko ktoś włączy "Alice" Toma Waitsa. Bardzo mnie to emocjonalnie szarpie:)

11. Spotykamy się. O co do picia poprosisz? Soczek, kawa, herbata? :)

wszystko zależy od okoliczności. kawa, a potem zawsze chętnie strzelę brudzia...albo dwa :)

Hmmm, postaram się sklecić coś nowego wkrótce. Przepraszam za byki i chaos :)